HET WOORD
Vader!
- Ja, wat is er?
Johannes is weer in de duinen. - Alweer? Oh nee.
Ik ga hem halen. - Ik ga met je mee, ik ga mee.
Wat is er aan de hand? - Het is je broer.
Johannes? - Nee, Anders.
Dus weer een probleem met Johannes.
Ik kan maar beter meegaan. - Jazeker.
De zielenpoot. - Bedoel je Johannes?
Hij is te beklagen, 27 jaar en ongeneeslijk gestoord.
Misschien is hij gelukkig, zoals hij is. - Je meent het?!
Doe iets warms aan.
Je vader gaat ook mee. - Ik ben klaar.
Ik zorg voor warme koffie. - We zullen het nodig hebben.
Wee jullie, huichelaars!
Jij...
en jij...
en jij!
Wee jullie voor jullie ontrouw!
Wee jullie, omdat jullie niet in mij geloven...
de verrezen Christus, die naar jullie toe is gekomen...
ontboden door Hem, die de hemel en de aarde heeft gemaakt.
Voorwaar, ik zeg u: de dag des oordeels is nabij.
God heeft me ontboden als zijn profeet in zijn aanschijn.
Wee jullie die niet geloven, want alleen zij die geloven...
zullen het Koninkrijk des Hemelen binnengaan.
Is Johannes... - Ja.
Waar is dat voor, Johannes?
Ik ben het licht van de wereld, maar de duisternis begrijpt het niet.
Ik ben tot de mijnen gekomen, maar de mijnen laten mij niet toe.
Waarom zet je de kandelaars daar?
Zodat mijn licht kan schijnen in de duisternis.
Het is zo droevig. - Hij is behoorlijk gek.
Ik bedoel, denken dat hij Jezus is.
Ik vraag me af of hij zijn verstand ooit zal terugkrijgen.
Het zijn al die studies die zijn hoofd op hol hebben gebracht.
Hij had nooit mogen worden aangemoedigd om te studeren.
Ik deed het omdat hij begaafd was. - Je wilde een predikant in het gezin.
Nee, Mikkel, er zijn genoeg predikanten.
Waar er nood aan is, is een man om mensen te beroeren.
Toen ik zijn gaven zag, dacht ik dat hij de vonk zou zijn...
die het christendom opnieuw in vuur en vlam zou zetten.
Ik bad met heel mijn hart dat hij de stem van een profeet zou hebben.
Een hervormer?
Een vernieuwer, ja, daar heb ik vurig voor gebeden.
Kijk wat er van is gekomen.
We kunnen maar beter terug gaan slapen.
Welterusten, vader. - Welterusten.
Welterusten, vader. - Welterusten, Anders.
Ik ga nog even kijken bij de zeug.
Johannes zal wel weer zijn oude zelf worden.
Ik hoopte dat hij zou genezen, maar dit zal nooit gebeuren.
Waarom denk je dat? - Er zijn geen wonderen meer.
Niets is onmogelijk voor God, als we Hem aanroepen.
Ik heb gebeden, gebeden en gebeden, Inger.
Je moet nog een keer bidden.
Jezus zelf zei dat Hij onze gebeden zal verhoren.
Ik weet het, Inger, ik weet het.
Maar wat voor nut hebben al mijn gebeden gehad?
Hoe kan je weten wat je gebeden in gang hebben gezet?
Bid en bid opnieuw...
zelfs als je denkt dat je gebeden waardeloos zijn.
Welterusten, lieve opa. - Goedenacht, Inger.
Ik blijf nog wat langer hier, Inger. - Doe dat.
Welterusten dan.
Het is zo jammer voor je vader.
Het is zo jammer voor Johannes. - Dat vind ik ook.
Maar... - Maar wat?
Johannes is misschien dichter bij God dan wij, maar je vader...
Ik kan zijn kwezelarij niet verdragen.
Je bent onbillijk tegenover je vader.
Hij is onbillijk tegen mij geweest.
Hij heeft je nooit iets verweten.
Nee, hij zweeg, maar ik weet wat hij dacht...
toen bleek dat ik niet zo vroom was als anderen op deze boerderij.
Maar Mikkel, je gelooft toch in God, nietwaar?
Je kent mijn mening, Inger.
Dat je niet gelooft? - Zelfs geen geloof in het geloof.
Maar je hebt iets belangrijkers.
Wat is dat? - Een hart en goedheid.
Geloof is niet genoeg als je ook geen goed mens bent...
en jij bent er een.
Maar ik heb geen geloof. - Het zal komen.
Weet je het zo zeker? - Ja.
Dan zal je een grote warmte vanbinnen voelen, een grote vreugde.
Het is toch fijn om gelukkig te zijn, nietwaar?
Ja, Inger meid, nu moeten we slapen.
Welterusten, mijn grote jongen.
Karen, geef dat aan de kippen.
Jullie twee moeten me helpen. - Met wat?
Nou, Anne en ik denken... - Anders!
Je bent toch niet verliefd geworden op de dochter van de kleermaker?
Jawel.
Wat is daar mis mee, Mikkel?
Niets, behalve dat dat het ergste is dat je zou kunnen overkomen.
Het ergste? - Ik bedoel haar niet, zij is lief.
Wat is het dan? - Wat zal vader zeggen?
Daarom heb ik jullie hulp nodig, als jullie willen.
Maar hoe zit het met haar vader, wat zal hij zeggen?
Je weet dat ze de mening van vader over religie niet delen.
Maar als Anne en ik van elkaar houden...
Mikkel en ik zijn het met je eens. - Maar?
Maar... Maar wat... eh, Mikkel?
Verdomd als ik het weet.
Je gaat ons helpen, nietwaar? - Uiteraard helpen wij jullie daarbij.
Waarom ga je niet met Annes vader praten?
Dat dient nergens toe. - Probeer het tenminste.
Ja... ja.
Ik zou het natuurlijk kunnen proberen. Wat denk jij, Inger?
Ja, probeer het.
Ik zal intussen je vader proberen te overtuigen.
Dat zal het moeilijkst zijn, maar ik zal alles proberen.
Bedankt, Inger, ik weet zeker dat je het zult redden.
En jij houdt je bezig met de kleermaker. - Ik ga er nu heen.
Tot ziens. - Succes.
Als vader maar niet koppig wordt.
Ik ben er banger voor dat hij neerslachtig wordt.
Moet je het riet niet snoeien? - Ja.
Tot ziens, mijn meisje.
Iedereen zou denken dat we net verloofd zijn.
Maar dat zijn we, schat. - We zijn wel al acht jaar getrouwd.
Verpest het niet. - Doe ik dat meestal?
Nee, integendeel.
Lieve God, help me vandaag ook.
Dat komt omdat het binnenregent.
Grootvader... Je liet me schrikken.
O ja? Wat zei je? - Die vochtplek komt door de regen.
Het dak is niet waterdicht. - Dat is het zeker niet.
Verdomde reuma!
Wel, wel, koffie op dit uur van de dag? - Het is zo koud, opa.
De koekjes ook nog, die je zelf hebt gemaakt.
Je houdt van mijn koekjes, nietwaar? - Ja.
Ben je hier naar op zoek? - Ja, bedankt.
Ik had wel zin in die pijp, maar hij moet worden gevuld.
Hij is gevuld. - Kan je dat dan ook?
Ik kan alles. - Behalve een zoon hebben.
Nou, nou, alsjeblieft.
Luister.. Grootvader... - Ja?
Midden in de woonkamer.
Wat zegt hij?
Wees stil, Johannes. Doe de deur dicht.
Zo zal mijn Vader, die in de hemel is, verheerlijkt worden.
Komaan, komaan, Johannes.
Wat zei hij?
Wat maakt het uit wat hij zegt, Inger?
Wil je nog een koffie? - Ja graag, een kleintje. Dank je.
De nieuwe predikant is zojuist de kerk binnengegaan.
Vreemd dat hij hier nog niet geweest is.
Hij komt wel op een dag.
Mikkel en Anders snoeien het riet, niet?
Mikkel vertrok net toen je kwam.
Hij preekt wel goed. - De predikant? Ja..
maar het duurt nogal lang voor hij bij "amen" komt.
Ja, misschien.
Grootvader... - Ja?
Wil je me helpen? - Zeker, als ik kan.
Ken je Anne, de kleermakersdochter?
Ja. En dan?
Zou ze geen goede partij zijn voor Anders?
Daarom drinken we dus koffie. - Ja... Nee, niet echt.
Maar... zou ze niet? - Ik denk dat we er beter niet over praten.
Hoe kun je zo... - Zo wat?
... zo vastgeroest zijn?
Ik denk gewoon dat je je bij je eigen soort moet houden.
Grootvader, het enige dat telt, is dat ze van elkaar houden.
Liefde komt met de jaren, Inger.
Lieve grootvader, je weet alles van de wereld...
maar niets over liefde.
Vertel me, ben je ooit echt verliefd geweest?
Of ik verliefd ben geweest? Minstens een dozijn keer.
Net zoals ik dacht! - Wat dacht je?
Dat je nooit bent verliefd geweest.
Nou, ik ben wel getrouwd geweest, dat weet ik.
Ja... maar jij en Maren...
Dat was alleen maar... - Wat was dat alleen maar?
Het was een toch eerder een boerenovereenkomst.
Inger... Maren was een goede vrouw, precies de juiste vrouw voor mij.
Vergeef me.
Grootvader, als je ermee instemt dat Anders en Anne trouwen,
beloof ik je iets waar je gelukkig van wordt.
Wat is dat dan? - Gebakken paling voor het zondags diner.
Nou, dat is dan toch alvast meegenomen.
En, grootvader, ik beloof je deze keer een jongen.
Ben je nu blij?
Je doet veel mooie beloftes, Inger.
Ben je nu akkoord? - Inger, Inger...
Je maakt je zo veel zorgen om niets. Anders komt er wel overheen...
en we zullen gemakkelijk het juiste meisje voor hem vinden.
Het is beter dat je de waarheid weet: Anders snijdt geen riet met Mikkel.
Is dat zo? - Nee.
Waar is hij?
Nu begrijp ik het.
Dat was de reden voor de koffie. - Ja, opa, dat was het.
Als hij terugkomt, zeggen we: 'Gefeliciteerd, Anders', nietwaar?
Dus Peter de kleermaker krijgt vandaag een schoonzoon.
En jij een lieve, bekwame schoondochter.
Ik heb daar niet om gevraagd. - Geef toestemming, grootvader.
Terwijl hij wegging, zonder me iets te zeggen?
En jij, Inger, jij wist ervan, maar je zei niets.
Een complot, een complot van mijn eigen kinderen, achter mijn rug.
De duivel mag me halen als ik ermee instem.
Opa, waar ga je heen? - Waarom vraag je dat?
Hebben jullie me ooit verteld waar jullie heen gaan?
Grootvader! Grootvader!
Ook nog in zijn hemdsmouwen.
Ga koffie drinken. - Ja.
Zeg Hans dat hij strobedding voor de merrie moet leggen.
Daar ben je. Wat is er met jou, grootvader?
Borgensgaard gaat naar de duivel.
Maar nee, helemaal niet. - Ja.
Johannes zal nooit veranderen. - Hoe weet je dat?
Mikkel zal evenmin ooit veranderen. - Hoe kun je ze vergelijken?
Wat is er eigenlijk mis met Mikkel?
Hij heeft het geloof van zijn voorvaderen verloren.
Met Mikkel is er geen probleem, hij heeft God in zijn hart.
En nu Anders...
Soms kan ik je niet verstaan...
het lijkt alsof God je in de steek heeft gelaten.
Echt? Je hebt gelijk, ik ben niet wie ik was.
En je weet wel waarom.
God verhoorde je niet, al die nachten dat je bad bij Johannes bed.
Nee, Inger, dat is fout, het was niet Gods schuld...
het was de mijne.
Als ik echt gelovig had gebeden, zou er een wonder zijn gebeurd.
Maar ik bad alleen maar om mijn geweten te sussen.
Als een vader niet waarlijk gelovig voor zijn kind kan bidden...
gebeuren er geen wonderen.
Maar zou onze Heer er toch niet kunnen voor zorgen?
Ik geloof er niet meer in.
Weet je wat ik denk?
Ik denk dat overal om ons heen veel kleine wonderen gebeuren.
De Heer hoort de gebeden, maar Hij doet de dingen rustig...
zonder ophef te maken. - Misschien.
Ik ga Maren en kleine Inger halen, de school is uit.
Is het al zo laat?
Ga je met me mee? - Zeker weten.
Ondanks je reuma?
Niks mee te maken, verdomme, ik ben nog niet kreupel.
Peter Petersen. Kleermaker.
De tijd komt, dat ik moet gaan, ik hoor de stem van de winter
Want ik ben hier ook maar op doorreis, mijn echte thuis is ergens anders.
Als dat niet de kleine Anne is?
Was er iemand thuis? - Ja.
- Heb je het geld? - Ja, ik leg het op zijn plaats.
Dat is goed, mijn dochter.
Je bent terug, Anne, wil je voor de vogels zorgen?
Ja, ze hebben water nodig.
Luister, Anne.
Ik denk dat je hebt gehuild. Heb je iemand ontmoet onderweg?
Ik heb Anders ontmoet in de duinen.
Van Borgensgaard? - Ja.
Heb je met hem gepraat? - Ja, ze hebben vijftien biggen.
Ik hoop dat je je herinnert wat ik je gezegd heb.
Natuurlijk, dat weet je wel.
Je weet dat je op je hoede moet zijn? - Ja vader.
Laat de zonde niet zegevieren. - Ja vader.
Dat is een brave meid.
Anne, breng brandhout binnen. - Ja moeder.
Weet je wat ik dacht, Kirstine? - Nee, Peter.
De schoonvader van een Borgengaard zijn kan voordelen hebben.
Het zou Anne aan niets tekortschieten.
Klopt, maar ik dacht aan meer dan wereldse voordelen.
Is dat zo? - Ik dacht aan meer dan dat.
Waaraan dacht je dan?
Wat als wij, nederige mensen, Borgensgaard winnen voor Gods koninkrijk?
Dat zou een grote vreugde zijn.
Het idee deed mijn hoofd draaien, maar toen kwam ik bij zinnen.
Hoe, Peter?
Ik merkte dat ik eerder aan het wereldse aspect dacht...
dan aan het hemelse.
Dank de Heer voor het openen van je ogen.
Dank aan Hem.
Verzamel de resten die overblijven, zodat er niets verloren gaat.
Kom binnen.
Goedemorgen, ik kwam net voorbij. - De Heer zij met u.
Wat? - De Heer zij met u.
Bedankt.
Ben jij... - Ken je mij niet?
Ben jij de zoon van het huis? - Ik ben een metselaar.
Ik bouw huizen, maar de mensen weigeren erin te leven.
Is dat zo?
Ze willen voor zichzelf bouwen, maar ze kunnen het niet.
En dus leven ze, sommigen in onafgemaakte hutten...
anderen in puin, terwijl het grootste deel dakloos is.
Ben jij iemand die een huis nodig heeft?
Ik ben de nieuwe predikant, mijn naam is...
Mijn naam is Jezus van Nazareth.
Jezus... Hoe kun je dat bewijzen?
Gij man van het geloof, die het aan geloof ontbreekt.
Mensen geloven in de dode Christus, maar niet in de levende.
Ze geloven in mijn wonderen van tweeduizend jaar geleden...
maar ze geloven nu niet meer in mij.
Ik ben terug gekomen om te getuigen dat mijn Vader in de hemel is...
en om wonderen te verrichten.
Wonderen gebeuren tegenwoordig niet meer.
Aldus spreekt mijn kerk op aarde.
De kerk die mij heeft verraden, die mij vermoordde in mijn eigen naam.
Hier sta ik en opnieuw verwerp je mij.
Maar als je me voor de tweede keer aan het kruis nagelt, wee u.
Dit is echt wel vreselijk.
Ben jij het, Anders? - Goedemiddag, Peter.
Wat wil je, wil je wat laten naaien?
Nee, niet dat. - Wat dan?
Wel, Anne en ik... Ik kom je vragen of ik met haar mag trouwen.
Nee, zeker niet. Absoluut niet.
Kunnen we het Anne niet vragen? - Nee.
Waarom niet? - Het heeft geen zin.
Ben ik niet goed genoeg? - Nee, Anders, je bent niet goed genoeg.
Wat is er mis met me?
Het probleem is dat je geen christen bent.
Ik ben geen christen? - Nee.
Niet wat we hier, bij ons, verstaan ​​onder een christen.
Ik ben net zo gelovig als jij en Kirstine.
Dat kan wel zijn, maar je bent niet van ons geloof...
en het is dat wat telt.
Je kan beter vertrekken, we hebben een vergadering.
Tot ziens. - Tot ziens, de groeten aan de familie.
Goeiedag. - Goeiedag en welkom in naam van de Heer.
Goeiedag en welkom in de naam van de Heer.
Goeiedag en welkom in naam van de Heer. Kom binnen en ga zitten.
Goeiedag dominee, ik ben de oudste zoon, Mikkel Borgen.
Welkom bij Borgensgaard.
Bedankt, heel erg bedankt. - Ga zitten, alstublieft.
Ik denk dat er niemand in huis is.
Wilt u een sigaar? - Nee, bedankt.
Hebt u iemand gezien?
Ja... ik denk het wel, misschien je broer?
Hebt u gepraat met Johannes? - Ja...
Hij heeft u niet lastig gevallen? - Nee, nee...
Maar werd hij geboren als... - We praten er niet graag over...
maar ik het kan het u wel vertellen, onder vier ogen.
Nee, er is iets gebeurd. - Kwam het door de liefde?
- Nee, nee, het kwam door Kierkegaard.
Wat? Hoe kan dat?
Johannes studeerde theologie en in het begin ging het heel goed...
maar toen raakte hij in zijn gedachten, in twijfels verstrikt.
Was het teveel voor hem? - Ja.
Een klap voor het gezin.
Ja, je wilt helpen, maar je kunt niets doen.
Daar is vader, laten we van onderwerp veranderen.
Goeiedag, dominee, welkom in Borgensgaard.
Bedankt, heel erg bedankt.
Goeiedag en ook welkom.
Dit is Maren en dit is kleine Inger.
Alleen deze twee?
Momenteel wel, maar dit duurt niet lang meer.
Een kop koffie, dominee?
Een andere keer misschien, ik moet nu gaan, ik wordt verwacht.
Tot ziens, dominee, en bedankt voor uw bezoek.
Graag gedaan.
Tot ziens. - Tot ziens.
Laat mij...
Gaan jullie nu lunchen.
Een aangenaam man, die dominee. - Daar wordt hij voor betaald.
Is Anders al terug?
Heb je met vader gesproken? - Ja.
Hij kan je zijn beslissing net zo goed zelf meedelen.
Ja, natuurlijk moet Anders een vrouw vinden...
maar wel een vrouw van ons geloof.
Dus je bent bang. - Bang?
Bang dat Annes geloof sterker zou zijn dan dat van Anders...
en dat Peter de kleermaker zou triomferen.
Inger, ik denk dat jij me begrijpt.
Toen ik deze boerderij overnam...
was er geen christendom in de parochie.
Ik was alleen in het begin, ze scholden me uit in de kerk.
Niemand heeft me gesteund.
Jarenlang was het moeilijk, totdat het geloof van deze boerderij zegevierde.
En nu moet ik mijn deur openen voor die verzuurde mensen?
Voor die schijnheiligen bij het moeras tegen wie ik vocht?
Verdomd als ik dat wil.
Begrijp je me, Inger? - Ja, ja, opa, maar...
Ik denk aan Anders. - Ik ken Anders.
Anders is een brave jongen, maar hij is zwak...
en laat zich gemakkelijk beïnvloeden.
Daarom heeft hij een vrouw van zijn eigen geloof nodig.
En wordt hij gedwongen om zijn liefde op te geven.
Let op je tong, Mikkel. - Begrijp je vader niet verkeerd, Mikkel.
Mijn God, daar is hij.
Terug van het snoeien van het riet?
Nee, vader, ik kom van... - Van...?
Gefeliciteerd dan.
Wat, huil je?
Hij zei neen, vader. Hij zei neen.
Wat zeg jij? - Hij zei neen.
Wie heeft nee gezegd? - Peter de kleermaker.
Anders... - Peter de kleermaker zei nee?
Ja, absoluut nee.
En uiteindelijk zette hij me aan de deur.
Mijn zoon mag de dochter van Peter de kleermaker niet huwen?
Waarom mag ik vragen? - Omdat... Omdat ik niet goed genoeg ben.
Waarom ben je niet goed genoeg? - Ik ben niet van hun geloof.
Daarvoor! Dus, wij hier in Borgensgaard...
zijn niet goed genoeg voor de kleermaker.
Nou, ik ben verdoemd!
Dus, wij hier allemaal, zijn heidenen!
Ik vraag me af of Peter de kleermaker...
dapper genoeg is om dat in mijn gezicht te zeggen.
Anders, is dat ernstig tussen jou en Anne?
Zou ik anders zomaar zijn weggegaan?
Eindelijk een verstandig antwoord!
Inger, mijn jas! Maak je ook klaar, Anders.
Zeg tegen Hans dat hij de kar optuigt.
Is al gebeurd, je ging naar de molen. - Ja, dat klopt.
Jij bent de beste vader die ik kan hebben. - Daar ga je... Haast je maar...
Alsjeblieft. - Dank je.
Wie denkt hij wel dat hij is?
Een schone zakdoek... Inger, je denkt aan alles.
En hou de zeug in de gaten. - Ja.
En mensen zeggen dat het tijdperk van wonderen voorbij is.
Ik moet gaan lossen. - En ik moet de afwas doen.
Hij is gewassen in het bloed van het lam.
Weet dat de Heer van dag tot dag zijn wonderen onder ons verricht...
Is het geen wonder dat je daar zit, Jenssigne, verzekerd van redding?
Is het geen wonder, Kristen, dat de Heer je heeft weggeleid...
van je vroegere leven om je wil aan Hem te onderwerpen?
Ellendige zondaar die ik ben, is het geen wonder dat ik hier getuig?
Is het niet heerlijk? Is het niet mooi? Is het geen zegen?
Prijzen wij, danken wij en verheerlijken wij zo'n God.
Kom binnen.
Goedenavond. - Welkom en goedenavond.
Welkom bij onze bijeenkomst. - Ik ben niet voor je bijeenkomst gekomen.
Ik kom met je praten. Je bent net zo goed welkom.
Alsjeblieft. - Goedenavond, goedenavond...
Ben je alleen gekomen? - Nee, Anders is bij mij.
We stonden op het punt een getuigenis te horen van Mette Maren.
Ja, we zijn er klaar voor, Mette Maren.
Ik wil alleen maar dit zeggen: ik wens dat jullie de Heer vinden...
zoals ik Hem gevonden heb.
Zolang ik mij in zonde wentelde, werd ik erdoor benauwd en verpletterd.
Maar toen God me bekeerde, werd ik de gelukkigste mens op aarde...
en ik prijs en dank de Heer.
Dat is alles wat ik wilde zeggen.
Dat was een mooie getuigenis.
Ik bid je, ga zitten.
Laten we nummer 13 zingen.
Zondaar, bedek uw oren niet, luister naar de stem van het lam.
Hoor! Zijn stem is vol gratie, kom en rust tegen mijn borst.
Nummer 82.
De Heer zij met u.
Hallo, het is weer Mikkel Borgen. Is de dokter nog niet terug?
Heeft hij dat gezegd?
Zei hij dat? Dus zal hij hier snel zijn.
Wie? De vroedvrouw is hier...
maar ze durft niets te doen, tot de dokter aankomt.
Ze heeft naar een grote tafel gevraagd.
Wacht, er komt een auto aan.
Godzijdank is hij het. Tot ziens.
Wat is dat? Dank je wel, tot ziens.
Met Inger gaat het niet goed, dokter. - Wie zegt dat?
De vroedvrouw. - Laten we eens kijken hoe erg het is.
Denk nu allemaal, kom nu allemaal.
Gods oordeel zal ieders redding zijn.
Welterusten, broers en zussen.
Onze volgende samenkomst, als God het wil...
zal, in Jezus naam, volgende week op dezelfde dag zijn.
Goede nacht, mijn vriend. Welterusten.
Welkom, Anders.
Anne, zet de ketel op.
Ga naast je vader zitten.
Bedankt. - Goeiedag, welkom.
Een kop koffie? - Ja, maar doe geen moeite.
Een vulling van je pijp? - Graag, maar doe ook hiervoor geen moeite.
Anders? - Nee, dank u, niet nu.
De prijs van de ham gaat omhoog, Peter. Maar die van de eieren is gezakt.
Heb je veel kippen, Peter? - Ongeveer zoveel als jij varkens hebt.
Hier is de koffie.
Komt Anne niet? - Ik denk het niet.
Waarom niet?
Het zal zo gemakkelijker zijn voor haar...
om de weg des Heren te bewandelen.
Hoor je, vader?
Je kunt je koffie drinken in de keuken. - Ja, op voorwaarde dat...
Als u het daarmee eens bent. - Je kan het in ieder geval doen.
Wij drieën drinken onze koffie daar, want u lijkt ook hier de meester te zijn.
Peter, op weg hiernaartoe...
heb ik geprobeerd de dingen vanuit jouw standpunt te bekijken.
En, wat zijn je conclusies?
Onze verschillende opvattingen over religie...
mogen niet tussen onze kinderen komen.
Anne trouwt met iemand van ons geloof.
We zijn niet van plan onze Heer van haar af te nemen.
Praten heeft geen zin, je begrijpt me toch nooit.
En jij, begrijp jij mij? - Helemaal, ik was ooit zoals jij.
En dat was niet genoeg voor jou?
Juist, Morten, dat was niet genoeg voor mij.
Ik wil geen kwaad over jou spreken, of over een van de anderen...
maar ik kan jullie niet uitstaan.
Wat is er dat je niet kunt uitstaan?
In de eerste plaats dat dwaas gedoe over bekering.
En wat heb je nog meer tegen ons?
Ik kan jullie begrafenisgezichten niet uitstaan.
Dat heb ik nog gehoord.
Jullie, jullie zijn vrolijke, opgeruimde christenen...
terwijl wij voor sombere begrafenisondernemers doorgaan.
Maar jij, de opgeruimde christen...
waarom zie je er altijd zo triest en vermoeid uit?
Ik voel me licht en vrij, ik weet dat ik verwacht wordt in de hemel.
En de rest van ons gaat naar de hel in eeuwige pijniging?
Is dat juist, geloof je dat niet?
Je hebt me de woorden uit de mond gehaald.
En de dode stond op en begon te spreken...
en Hij heeft hem aan zijn moeder overgeleverd.
Wil je de foto zien?
Een mooie foto.
Je zult het daar beter zien, Anders.
Kunnen we nog wat koffie krijgen? - Ja, Peter.
Ge jij het brengen, Anne.
Dus jij, Anne, brengt de koffie.
Zal ik, Anne? - Ja.
Misschien maar de helft.
Is je moeder niet in de keuken? - Ja, maar Anders is er ook.
Bedankt, schat.
Nou, Peter...
Heb je nog bedenkingen? - Waarover?
Over Anne en Anders. - Nee, tot nu toe niet.
Tot nu toe?
Morten, ben je nog steeds helemaal tevreden met je God?
Dat ben ik zeker. - Weet je het zeker, Morten?
Wat bedoel je, Peter? - Je bent niet tevreden.
Morten, kom naar ons toe.
Ben je je verstand kwijt?
Je zou gemoedsrust krijgen. - Dat zal nooit gebeuren!
Als je stof in het stof zal zijn, zal het te laat zijn.
Kom naar ons toe. - Verdomd als ik dat doe.
Morten, de Heer is de God der wonderen.
Hij kan je wegleiden van je ongeloof en je waanideeën.
Ongeloof en...? - Ongeloof en waanideeën!
Zeg je dat over mijn geloof?
Ken je het verschil tussen mijn geloof en dat van jou?
Jij gelooft dat het christendom droefenis is en kastijding.
Ik geloof dat het christendom de ontplooiing van het leven is.
Mijn geloof geeft me levensvreugde.
Jouw geloof doet je alleen maar verlangen naar de dood.
Mijn geloof is de warmte van het leven, jouw geloof is de kilte van de dood.
Anders.
Op een dag zal het je duidelijk worden dat wij het ware licht zoeken.
Wat zoek je echt? - Wij willen God en niets anders.
Het klinkt goed, maar wij zien jullie als niet gelovig, noch bekeerd.
Dus naar mijn mening... - Naar jouw mening?
... zijn jullie verloren zielen.
Naar Peter de kleermakers mening gaan we allemaal naar de hel.
Anders! Anders!
Ja, vader? - We gaan naar huis.
Mag ik Anne niet trouwen? - Nee.
En ik zeg ja.
Ze zal de jouwe zijn, al moet ik haar eigenhandig...
uit deze gevangenis sleuren.
Kom, Anders. - Vader...
We gaan nu! En slaap lekker, Peter de kleermaker.
Oh, Morten, zie je niet dat je Gods toorn oploopt?
Ik luister niet naar je geklets.
Je zal naar de Heer luisteren, je moet nog verder worden beproefd.
Hallo? Ja, jawel.
Nee, nog niet, ze gaan net weg.
Goed... Ik snap het. Goed.
Welterusten, ik hoop dat ze zich snel beter voelt.
Wie was dat? Wie moet zich snel beter voelen?
Inderdaad, inderdaad.
We leven in een wereld van wonderen. - Wat bedoel je?
Net als ik zeg dat je nog verder moet worden beproefd, belt Mikkel...
En wat? - ...en zegt dat Inger ernstig ziek is.
Inger?
Het moet het kind zijn. - Nee.
Nee, het is iets anders. - Ik moet opschieten.
Deze keer hoop ik dat de Heer je hart zal bereiken,
hoe hard hij ook slaat.
Wat zeg jij?
God sta me bij, je staat daar en wil dat mijn schoondochter sterft.
Als er geen andere manier is, dan wens ik het in de naam van Jezus.
Meen je dat, meen je dat? - Nee, nee, laat me los.
Daar is maar één antwoord op! - Nee, hou er mee op.
Rustig, vader, rustig - Hier, pak aan!
Hou op! Ik heb getuigen!
De grote Morten! Ontzeg je anderen het bestaansrecht?
Loop naar de hel! - Ik zal je niet tegenhouden!
Jij, rijke boerenpummel!
Heeft ze weeën? - Zeker.
Inger...
Het is tijd voor de verdoving.
Borgen, hou de lamp vast.
Wat is er gebeurd? - Het is niets.
Ze komt wel weer snel bij.
Hoe gaat het met haar pols? - Niet zo best.
Verwijder het masker. - Kom me helpen.
Neem de hartslag. - Het gaat snel.
Leeft het kind nog? - Tot nu toe wel.
Maar we zijn nog niet klaar.
Komt alles goed met mijn vrouw? - Zwijg.
Houd de lamp dichterbij.
Zet de lamp neer.
En geef me een bakje. - Hoe groot? Welke maat?
Hoe gaat het ermee?
Karen, haal het houten badje dat mijn vrouw vorige week heeft gekocht.
De dokter is er, is de vroedvrouw er ook?
Ze zijn er allebei.
Is er iets mis met het kind? - Het zat op de verkeerde plaats.
En Inger?
Als ze gered wordt, kunnen we dankbaar zijn.
Alsjeblieft.
Is het ernstig, vader?
Wij twee, Anders, zullen een drukke nacht hebben.
O ja? - Ja.
Laten we bidden. - Ja, vader, voor Anne en voor Inger.
Voor Inger, Anne, dat kunnen we zelf regelen.
Ga nu slapen en vertrouw op God.
Zullen we samen bidden, vader?
Mijn jongen, als het erg belangrijk is, bid ik liever alleen.
Hoewel het natuurlijk altijd Gods wil is, die wordt volbracht.
Toen kwam de Heer Zelf, met zijn zeis en zijn zandloper.
Goed, Johannes.
Waarom ben je bang, man van weinig geloof?
Omdat ik nog niet ben opgegaan naar mijn Vader.
Hou je mond, Johannes.
In zijn eigen land deed hij niet veel grote werken...
want ze geloofden niet in hem.
Ga naar je kamer, ga slapen.
Nou, Mikkel? - Het kind is aangekomen.
Was het een jongen, zoals Inger me had beloofd?
Ja, het was een jongen.
Zie je, de Heer verlaat ons niet.
Hij ligt in het badje, in vier stukken.
Mikkel, kon je maar tot God bidden.
Doet u dat maar, vader.
Waar heb je het nu over, Johannes?
Heb je hem niet gezien? - Wie?
De Heer? De Heer...
De man met de zandloper en de zeis, hij ging met het kind mee.
Als je in mij had geloofd, was dit niet gebeurd.
Nu kan ik niets doen.
Oh God!
Hoe groot moet uw ongeluk zijn voor u mij hoort?
Beste Johannes, als je je vader gelukkig wilt maken...
ga dan naar je kamer.
Kijk, kijk. - Wat moet ik zien?
Kun je hem zien, daar is hij? - Wie?
De man met de zeis, hij is teruggekomen om Inger te halen.
Zwijg, ongelukkige. - Wijs je me nog steeds af?
Johannes, Johannes... Nee nee... Dit is waanzin.
Maar wat is waanzin en wat is gezond verstand?
Nu nadert u God.
Slechts één woord, het kost u maar één woord.
Nee, nee! Nee! Ga weg!
Ze zoeken druiven tussen de doornstruiken.
U gaat aan de wijnstok voorbij, zonder hem te zien.
Ga naar je kamer! Of je maakt me ook gek, mij ook.
Grootvader! - Niet in bed, kleine Maren?
Jawel, ik sliep, maar je schreeuwde zo hard, opa.
Heb ik je wakker gemaakt? - Ja, omdat we verhuisd zijn.
Ben je verhuisd? - Ons bed staat in uw kamer.
Weet je waarom? - Nee.
Omdat we een broertje krijgen. - Wie heeft je dat verteld?
Mama. - En was je blij?
Nou, ik wilde een zusje, maar mama zei...
dat ze je een broertje had beloofd.
Zei ze dat? - Ja, en weet je wat?
Nu is ze erg ziek.
Daarom besloot onze Heer dat het kindje deze keer niet komt.
Is dat zo? - Ja.
Ga nu slapen en vraag Onze Heer om moeder te genezen.
Ja, maar dat zal Hij niet doen. - Zal hij dat niet doen?
Nee, want ze gaat vanavond dood. - Wat gaat ze doen?
Dat is wat oom zegt....
hij zal haar uit de dood opwekken, zoals in de bijbel.
Wat is al die onzin? - Dat zegt oom.
Maar nu moet je lekker in je bedje gaan liggen, kleine Maren.
Ja, opa. - Welterusten.
Welterusten, opa. - Mijn lieve kind.
Ik kan het niet meer verdragen. - Schep moed, mijn jongen.
Ik zie al hoe het zal eindigen. - Eindigen?
Vader, ik denk niet dat ik het kan verdragen haar te verliezen.
Je zal haar niet verliezen. God zal... God zal..
Vader. - Ja?
Als Inger sterft... - Mikkel.
... beloof me dat Anders en Anne zullen trouwen...
zodat de kinderen een thuis hebben.
Almachtige God, dat mag niet gebeuren.
God, neem Inger niet van ons af.
Laten we naar haar toe gaan. - Ik kom met je mee.
Wat ben je sterk, lieve oude vader.
Ja, maar ik houd ook Gods hand vast, weet je.
Kom.
Oom, zal mama snel sterven? - Wil je dat ze snel sterft, klein meisje?
Ja, omdat je haar uit de dood zal opwekken.
Maar het zal toch niet lukken. - Waarom?
De anderen laten dat niet toe. - Maar wat gebeurt er dan met mama?
Je moeder gaat naar de hemel. - Maar dat wil ik helemaal niet.
Kleine meid, je weet niet wat het is om een ​​moeder in de hemel te hebben.
Beter dan haar op aarde te hebben? - Je weet zelf dat het zo is.
Wat zeg je nu!
Als we gewond raken, hebben we geen moeder om voor ons te zorgen.
Niemand kan een kind pijn doen wiens moeder in de hemel is.
Als je moeder dood is, zal ze altijd bij je zijn.
Maar ook als ze leeft. - Ja.
Maar dan heeft ze het erg druk. - Ja.
Ze moet de koeien melken, kuisen en afwassen.
De doden hoeven dat niet te doen. - Ja.
Toch heb ik liever dat je haar uit de dood opwekt, oom.
Wil je dat? - Ja, want dan is ze bij ons.
Kind van de mens.
Wil je haar asjeblieft uit de dood opwekken?
Ik zal het doen, als de anderen het toestaan.
Maak je niet druk over hen.
Wat zou ik gelukkig zijn.
Is dat zo? - Ja.
Kom je me instoppen? - Ja.
En ik zal vanavond een engel van mijn vader over je laten waken.
En wil je ons zegenen, zoals je altijd doet?
Ja, dat wil ik.
En Hij nam de kleine kinderen op in zijn schoot...
legde Zijn handen op hen en zegende hen.
God, zend ons niet de dood.
Ziezo, Borgen.
Zeg dat niet, dokter. - Het is voorbij.
Wat? Nee...
Ze slaapt vast, laten we hopen dat er geen complicaties zijn.
Maar, maar...
Eeuwige lof en dank. - Ja, het was een zware klus.
Dat was het zeker, dokter, heel erg bedankt.
Laten we nu wat koffie drinken. - Ja, natuurlijk.
Laten we... Karen, het komt wel goed met Inger.
Nu koffie zetten, koffie van bonen, begrijp je?
Dokter, mag ik even naar haar kijken?
Ja, maar rustig.
Goedenavond. - Goedenavond, dominee.
Welkom terug. - Bedankt.
Kent u... - Ja, ik ken de dokter.
Ik zag zijn auto, dus ik dacht even binnen te springen.
Goedenavond, dokter. - Goedenavond.
Bedankt dat u gekomen bent.
De vrouw van mijn zoon was... ze moest...
Ik denk dat ze het ook wel verwachtte. - Ja.
Het kind stierf, maar zij maakt het goed. - Ik begrijp het.
Doe uw jas uit, dominee, De koffie komt eraan.
Ik moet echt naar huis. - De dokter kan u een lift geven.
Ja, natuurlijk.
Ga zitten, ik ga heel eventjes kijken.
Ze slaapt als een engel, dokter.
Alsjeblieft. - Dank je.
Het is een wonder.
Beste Borgen, ik wil je religieuze gevoelens niet kwetsen,
maar ik wil je een beetje uitdagen.
Wat heeft vanavond het meest geholpen, uw gebeden of mijn vaardigheid?
De zegen van onze Heer, beste dokter.
Ora et labora, zoals de oude monniken zeiden.
Gelooft u ook in wonderen, dominee? - Uiteraard.
Wonderen zijn mogelijk, omdat God de schepper is...
en dus de meester van de schepping. Maar... - Maar...
Zelfs als God wonderen kan verrichten, doet Hij dat niet.
Hoe kan dat dan?
Ze zouden de natuurwetten overtreden en God overtreedt Zijn eigen wetten niet.
Hoe zit het met de wonderen van Christus? - Dat waren bijzondere omstandigheden.
Nee, maar werkelijk.
In bijzondere omstandigheden...
staat uw God dus een kleine afwijking toe.
Nee, mijn goede dominee.
Het is vreemd, artsen geloven altijd wat het eenvoudigste is.
Alsjeblieft, dokter.
Moge de Heer met u zijn, moge de Eeuwige u zegenen en bewaren.
Moge de Eeuwige zijn aangezicht naar u wenden en u genadig zijn...
en u vrede geven nu en voor altijd.
Amen.
Wat was dat?
Dat is Johannes, die de kinderen zegent. - Ik begrijp het.
Ik denk dat je weet... dat je hem hebt ontmoet?
Vergeef me, maar denkt u niet dat hij beter in een tehuis zou wonen?
Mijn jongen woont hier, zolang ik in Borgensgaard ben.
Johannes wordt beter. - Denk je?
Geef hem de tijd.
Op een dag zal een psychische schok zijn onderbewustzijn door elkaar schudden.
Zal hij weer zijn oude ik zijn? - Precies dezelfde.
Zie je, ook de dokter gelooft in wonderen.
Ja, ik geloof in de wonderen die de wetenschap mij heeft geleerd.
God, sta toe dat het gebeurt. - Laten we hopen.
Ik kijk nog een keer naar de patiënt, dan gaan we weg.
Ja, ik ben klaar.
Mijn beste Borgen, van harte gefeliciteerd. - Dank u.
Verheugt u zich niet over Gods werk vanavond?
Zeer zeker, dominee.
Het is een moeilijke tijd geweest. - Ja, ja.
Toch zou ik het niet anders gewild hebben. - Ik begrijp het.
Nou, dokter? - Ze slaapt zoals het hoort.
Nu moet je naar bed gaan. - Welterusten.
Namens Borgensgaard, bedankt voor vanavond.
Karen...
Denk eraan, Karen, bezorg de dokter met Kerstmis twee ganzen.
Ik ben geen dierenarts, ze zullen onder mijn behandeling sterven.
Kom je? - Jaja, welterusten Borgen.
Hoe gaat het met Inger? - Nou, Anders...
veel beter dan we hadden verwacht.
Dat is goed.
Daar is hij weer, de man met de zandloper.
Hij is teruggekomen voor Inger.
Johannes, ga naar bed.
Kijk, nu gaat hij door de muur.
Dat zijn de koplampen van de auto van de dokter.
Johannes, Inger slaapt, haar leven is niet langer in gevaar.
Luister, het is de zeis.
Hij heeft een fout gemaakt, de verkeerde strook gemaaid.
Het is de dokter die achteruitrijdt.
Stop, wil je? Kom terug, hoor je? Je moet.
Hij wil niet. Goed, ga dan.
In het uur van geloof zal je wel gedwongen worden haar terug te brengen.
Johannes, dat is genoeg.
Zo, ze is tenslotte toch overleden. - Wat?
Ze is plotseling in haar slaap overleden.
Inger dood? Je moet liegen.
Het zijn je zenuwen. - De dokter heeft haar zojuist gezien.
Kom zelf kijken.
Ze werd stijf en koud in mijn armen.
Ik zag haar lippen blauw worden, haar ogen glazig.
De Heer heeft gegeven en de Heer heeft genomen.
Gezegend zij de naam des Heren.
Zullen we de dokter bellen?
Als je denkt dat de dokter de doden kan terugbrengen, Anders, bel dan.
Hij is hier een paar minuten geleden vertrokken.
Wilt u hem vertellen... dat ze net is overleden... Inger.
Dank je wel, tot ziens.
De Heer heeft gegeven, en de Heer heeft genomen.
Ze is niet dood, ze slaapt.
Denk je, Johannes? Wil je haar zien slapen?
Laat me de plek zien waar je haar hebt neergelegd.
Als je zou geloven, zou je de glorie van God moeten zien.
De Heer heeft gegeven en de Heer heeft genomen.
Van God ben ik gekomen, de Christus...
en tot God zal ik terugkeren, in de wolken van de hemel...
Anders! Anders! Help me.
Is hij dood?
Nee, vader, hij is niet het soort dat sterft.
Zelfs die genade wordt ons ontzegd.
Mikkel, mijn jongen...
Waarom moet ze sterven? Waarom wordt ze me afgenomen?
Het is allemaal zo zinloos, zo zinloos! - Mikkel, je weet wel...
Wat weet ik?
Alleen dat alles wat ik liefhad en aanbad...
zal worden versmoord in de aarde, om er te rotten, te rotten... te rotten.
CERTIFICAAT VAN OVERLIJDEN
Gij zoekt mij en vindt mij niet.
Maar daar waar ik ga, kunt gij niet komen. (Johannes 13, 33)
Johannes! Johannes!
Mijn trouwe vrouw en lieve moeder, Inger Borgen, geb. Kjaer...
is van ons heengegaan op 13 augustus.
De begrafenis vindt plaats volgende vrijdag in Borgensgaard.
Mikkel Borgen. Maren. Lilleinger.
Onze geliefde schoondochter en schoonzus, Inger Borgen...
heeft de eeuwige rust gevonden, in het geloof
in haar goddelijke Verlosser, Jezus Christus.
Diep gemist door iedereen in Borgensgaard. Morten Borgen. Anders Borgen.
Maar ik zeg u, weersta het kwaad niet...
want wie u slaat op uw rechterwang...
zult ge ook de andere aanbieden.
We moeten vertrekken, willen we plaats hebben in de kerk.
Ja, Kristine.
Weet je nog dat Morten Borgen hier was?
Ja, waarom? - Ik heb iets fout gedaan.
Ik zou zeggen dat het Morten was die iets fout heeft gedaan.
Misschien... maar mijn overtreding was groter.
Kirstine, ik had de andere moeten aanbieden.
Ben je niet te streng voor jezelf? - Nee.
Het was Christus, die zei:
Laat uw geschenk achter voor het altaar en ga weg.
Verzoen u eerst met uw broer.
Laten we nu vertrekken, we gaan naar Borgensgaard.
Niet naar de kerk? - Nee, we gaan naar Borgensgaard.
Ben je klaar, Anne? - Ja, ik ben klaar.
Blij en vreugdevol is de ziel die rust gevonden heeft...
maar niemand kent de dag alvorens de zon is ondergegaan.
Goedemorgen, goedemorgen zingt menig vogel op een tak...
die bij zonsondergang is opgesloten...
en er is geen liedje te horen in de heldere ochtend.
Bloemen dansen, knoppen barsten...
maar tegen de schemering een hagelbui en ze liggen in het stof.
Menig kind glimlachte in het heldere ochtendlicht...
maar lag stil en dood diezelfde avond.
Het wordt een grote bijeenkomst.
De predikant is er binnenkort.
We kunnen ze beter eerst hun koffie laten opdrinken.
Nou, Inger... Ik veronderstel dat we beter eerst de kist kunnen dichtdoen.
Mikkel! Vader!
Mikkel, laat de dominee eerst een gebed uitspreken.
Ja, ze moet natuurlijk worden uitgezwaaid met alles erop en eraan.
Dat moet de predikant zijn. Zal ik ook nog het publiek toelaten?
Mikkel, je breekt mijn hart.
Ok, we wachten.
Goeiendag, Poul. Daar is ze.
Haar dood moet een betekenis hebben, of het zou nooit zijn gebeurd.
Gesproken als een echte gelovige.
Bedenk, Mikkel Borgen, zelfs pijn kan mooi zijn.
Ja, schoonheid is natuurlijk erg belangrijk.
Geen nieuws van Johannes? - We hebben overal gezocht...
maar niemand heeft iets van hem gezien, noch gehoord.
Je kan je beter voorbereiden op het ergste.
Bid God dat hij bevrijd is geworden.
Zal ik ze binnenlaten? - Laat me eerst...
De dood is de poort naar de eeuwigheid...
en door die poort is deze jonge vrouw haar dierbaren voorgegaan.
Als we rouwen, is het alleen omdat we aan onszelf denken, aan ons verlies,
aangezien we geen reden hebben om voor haar te treuren.
Je moet dus dankbaar zijn...
voor de heldere en prachtige herinneringen die je aan haar hebt...
voor de stralende en prachtige hoop die je voor haar hebt in het komende leven.
En jou, Mikkel Borgen, zou ik dit willen zeggen.
Als je je leven kunt leven met de herinneringen die je aan haar hebt...
als je je kinderen kunt opvoeden op een manier die haar blij zou maken...
dan zullen jullie twee, die zo van elkaar hielden...
elkaar weer ontmoeten en verenigd zijn, om nooit meer uit elkaar te gaan.
Zullen we in stilte het Onze Vader bidden?
Amen.
Bedankt voor die oprechte woorden. - Er is niets om me voor te bedanken.
Vader, kijk.
Peter, jij hier?
Vergeef me dat ik hier kom, Morten Borgen...
maar wil je me de hand reiken?
Maar ik was het die je sloeg.
Ik was de woorden van mijn Heiland vergeten.
Ik heb Zijn vergeving gevraagd, dat moet jij ook doen, Borgen.
Het is nu allemaal zo onbelangrijk.
Nee, want er is iets wat ik moet zeggen voor deze kist...
iets wat jullie allemaal moeten weten voordat Inger wordt weggebracht.
Ik weet dat je het goed bedoelt, Peter, maar er is genoeg gezegd.
Ik wil zeggen dat Ingers plaats niet leeg zal blijven.
Anne, kom hier.
Is Anne meegekomen? - Hier is ze.
Alleen onze Heer kan je terugbetalen.
Nu is ze van jou.
Anne...
Nu heb ik alleen nog mijn Heiland...
van Hem zal ik nooit worden gescheiden.
Dit doet het hart goed. - Wees lief voor haar.
Anne, nu moet jij de zon zijn die op ons allemaal schijnt.
Bedankt, Anders.
Peter!
Godzijdank, eindelijk tranen.
Karen, kom nu. Het is nu allemaal voorbij.
Tot ziens, Inger, bedankt voor alles. Voor al het goede dat je deed.
We zien elkaar binnenkort weer, ja, Mikkel, we zien elkaar weer.
Tot ziens, Inger. God verblijde je ziel.
Maren, neem afscheid van mama. - Tot ziens, mama.
Ze begrijpt het niet, ze is te jong.
En de rest van ons, dominee, wij begrijpen het al evenmin.
Dat klopt, Borgen.
Tot ziens, Inger, en bedankt.
Anders, het deksel.
Nee, je mag haar niet van me afpakken. Je mag ons niet scheiden.
Nee, Mikkel.
- Kom, Mikkel, haar ziel is bij God. Je kunt zien dat zijzelf er niet meer is.
Maar haar lichaam, ik hield ook van haar lichaam.
Wees sterk en neem afscheid.
Je bent een zoon van Borgensgaard.
Tot ziens, lieve schat, tot ziens, Inger schat.
Johannes. - Ja, vader.
Vader! Zei je "vader"?
Je kijkt weer zoals vroeger, heb je je verstand terug, Johannes?
Ja, ik heb mijn verstand terug.
Niemand van jullie heeft eraan gedacht...
God te vragen om Inger terug te geven.
Johannes, nu bespot je God.
Nee, jullie zijn het die God bespotten met jullie halfslachtigheid.
Als je tot God had gebeden, zou hij jullie gebeden hebben gehoord.
Wat zeg je nu, over het lichaam van mijn overleden vrouw?
Mikkel, mijn broer.
Waarom gelooft niemand van alle gelovigen?
Inger, je moet rotten, want de tijden zijn verrot.
Doe dus maar het deksel erop.
Schiet op, oom. - Het kind... het kind.
Het grootste in het koninkrijk der hemelen.
Schiet op.
Geloof je dat ik het kan? - Ja, oom.
Je geloof is groot, het zal geschieden naar je wil.
Kijk naar je moeder.
Als ik de naam van Jezus zeg, zal ze opstaan.
Hoor me, jij dode.
Hij is gek.
Is het waanzinnig om levens te willen redden?
Johannes!
Vertrouw in God.
Jezus Christus, als het mogelijk is, laat haar weer tot leven komen.
Geef me het woord, het woord dat de doden tot leven kan wekken.
Inger, in de naam van Jezus Christus zeg ik u: sta op!
Morten, hij is nog steeds de God van weleer...
de God van Elia, eeuwig en dezelfde.
Eeuwig en dezelfde.
Het kind, leeft het?
Ja, Inger, het leeft.
Het leeft bij God.
Bij God?
Ik heb je geloof gevonden.
Nu begint het leven voor ons. Leven...
Ja, leven.
ORDET - HET WOORD Regisseur: Carl Theodor Dreyer
Ondertitels: Job0 rudder9850@protonmail.com